Baglengs framøve

Jubileumsgjest: Per Inge Torkildsen

For 24 år siden kjypte eg ein manuelle skrivemaskin. 180 kroner. Maskinen fungerte fint. Ein gang i året måtte eg skifta fargebånd, så kosta 22 kroner. 22 kroner i året. Maskinen veide 3 kilo.

For 18 år siden kjypte eg ein brukte, elektriske skrivemaskin. IBM Executive. 2 800 kroner. Maskinen fungerte flott. Ein gang i måneden matte eg skifta fargebånd, så kosta 36 kroner. 432 kroner i året. Maskinen veide 14 kilo.

For 12 år siden kjypte eg ein nye, elektriske skrivemaskin. Esselte. 4 000 kroner. Maskinen fungerte glimrande. Ein gang i ugå måtte eg skifta fargebånd, så kosta 42 kroner. 2 184 kroner i året. Maskinen veide 6 kilo.

For 8 år siden kjypte eg PC. Eg blei fortalt at det va dette så va det stora, og at alt aent va som steinalderen viss du samenligna.
Eg snakte med någen så hette Esselte. Eg fekk et langt foredrag om ka eg burde kjøba, og korfor. Det va ein kjekke mann, så snakte tydeligt og forståeligt. Eg fekk beskjed om ka eg trengde: Toshiba printer, og resten sko ver Esselte. For Esselte va et kvalitetsmerke med lange levetid, gode serviceordningar og høge innbyttepris. Og eg burde gå opp i ein 286-maskin, for det va "framtidå", og den ville holda i mange år.
- Javel.
Så eg bestilde dette. Den totale prisen va 42 000 kroner. Eg fortalte at eg va heilt grønne når det gjaldt data, så eg ville trenga litt instruksjon. Det va ikkje någe problem, det va inkludert i prisen.
Tri dager seinare fekk eg fira svære pappesker levert på dørå. Eg kvitterte, og maen kjørte.
Eg ringde te Esselte. Jo, de sko senda ein mann så kunne pakka opp og installera.
Dagen ittepå kom der ein mann så pakte opp og installerte. Og kjørte.
Eg ringde te Esselte. Sko eg ikkje få litt instruksjon? Jo, de sko senda ei dama så sko instruera.
Dagen ittepå kom der ei dama. Hu satte seg ner ved salongbordet, og begynte å snakka. Hu snakte i halvaen time. Eg vil påstå at eg e normalt udrusta i skallen, og eg har te og med sansen for tekniske ting, men eg forstod ikkje ein dråbe, ikkje ein stavelse, av det denne damå ville forklara meg.
- Ska me ikkje heller prøva å skrua på maskinen? sa eg.
- Jo, sa damå.
Hu skrudde på maskinen, og forklarte i ein time te. Eg har pedagogikk fra lærarskolen, eg e uddanna adjunkt, - eg forstod ikkje ein lyd, ikkje et kvidder, av det denne damå ville forklara meg.
- Hørr, vis meg kordan eg sjøl skrur på maskinen, og kordan eg komme meg inn i Word Perfect, så ska eg vel klara å komma igang sjøl.
Hu viste meg dette, og reiste.
Dagen ittepå blei maskinen skrudd på. Det va bare å trykka på ein knapp. Maskinen eksploderte. Der kom røyg, gnister og flammar ud av han.
Eg ringde te Esselte.
- Unnskyld, men ska det ver sånn?
Tri dager seinare fekk eg nytt udstyr. Men det va ikkje Esselte. Der stod Gold Star på det.
Ein kamerat av meg hadde Gold Star fjernsyn. Og der va bare rabalder med dette fjernsynet. I tillegg hadde eg lest Forbrugarrapporten, og der kom Gold Star relativt dårligt ud i test, for å sei det mildt.
Eg ringde te Esselte.
- Hei, eg har kjypt Esselte, men har fått Gold Star.
- Ja, men det e akkorat det sama.
- Ka?
- Esselte og Gold Star e akkurat det sama. Det e bare navnet så e forskjelligt.
- Det har dokker ikkje sagt før. Men uansett, - viss eg kjøbe Mercedes så har eg ikkje lyst at der ska stå Lada på han. Kan dokker ikkje komma og skifta merkelapp på maskinen då?
- Jo.
Så eg fekk meg ein Gold Star-maskin med et klister-merke så der stod Esselte Office på.
Maskinen fungerte ALDRIG på ein skikkelige måde. Eg sko bare gjør de mest elementære tingå; skriva, lagra og printa ud. No chance.
Så eg ringde te Esselte. 4 ganger hadde eg besøg av Esselte, for å reparare, men det måtte eg slutta med. Itte kver reparasjon va der dobbelt så møye gale.

Eksempler:

To ganger i ugå ville ikkje maskinen komma igang. På skjermen kunne eg lesa: "Run Set-Up program". Esselte kunne ikkje fortella korfor dette skjedde, og de kunne heller ikkje fiksa det. Det tok meg ein halvtime, to ganger i ugå, å få maskinen igang.

Når eg sko printa ud det så va ei sida på skjermen, så blei det ei sida, pluss ei linja på ei nye sida. 30 sider på skjermen blei 60 sider udprinta, og 30 av de sidene va der bare ei linja på. Dette va ein bagatell å fiksa, og Esselte prøvde 3 ganger, uden hell. Den eine gangen, då Esselte reiste itte å ha gitt opp repareringå, då hadde de og fjerna -æ, -ø og -å fra maskinen. Istedet kom der opp -* , -§ og -#, og det blir liksom ikkje det sama. Det ser liksom litt dumt ud med: "D# s#g eg *r# i d§dens sj§".

Så eg klarte ikkje merr. Itte 5 år gav eg opp. Eg solgte heila systemet, og siden eg hadde hørt at data va ein "investering for livet" så regnte eg med å få godt betalt for 42 000 kroners-anlegget mitt.

Eg fekk 1 000 kroner. Data e ein "investering for døden".

Eg har kjypt nytt anlegg. 27 000 kroner. Det hette Brick 9002 og 4DXP og Creative og Energy Epa Pollution Preventer og Brother HL-630 og forskjelligt. Dette innlegget e skrevet på dette anlegget. Eg kan ikkje lesa på skjermen det eg sjøl skrive, for det e bare ca. aen kver linja så komme opp. Og kver gang eg har skrevet 4-5 linjer så må eg lagra de, for kvert 5. minutt så står der "System Error", eller "Kan ikke lagre", eller det går tebagers te menyen, eller det koble 100% ud.

Det ska ver ein bagatell å fiksa, men eg vett ikkje om eg tør ringa.

Eg har holdt på ganske lenge nå, for å prøve å skriva dette, sånn någenlunde forståeligt. Eg håbe du forstår det. Eg gjør det ikkje. Eg har gitt opp.

For 24 år siden kjypte eg ein manuelle skrivemaskin. 180 kroner....

(Ifølge telefonkatalogen for Stavanger er Per Inge Torkelsen klovn. Og ifølge brevlogoen er han humorist og tryllekunstner.)

 

98 PC WORLD NORGE NR.3 -1997